viblog

ماده ١: نام ونوع موسسه:…………………..
ماده ٢: موضوع موسسه: …………………………….
ماده ٣: مرکز اصلی موسسه: …………………………..
ماده ۴: سرمایه موسسه:
ماده ۵: مدت موسسه: از تاریخ ……………… بمدت نامحدود
ماده ۶: تابعیت موسسه : تابعیت ایرانی است .

ماده ٧: ثبت شرکتها هیچ یک از شرکا حق انتقال سهم الشرکه خود را بغیر ندارند مگر با رضایت و موافقت دارندگان سه چهارم سرمایه موسسه که دارای اکثریت عددی نیز باشند و انتقال سهم الشرکه بعمل نخواهد آمد مگر بموجب سند رسمی .
ماده ٨: مجمع عمومی عادی موسسه در ظرف مدت چهارماه اول هر سال پس از انقضای سال مالی موسسه تشکیل ولی ممکن است بنابه دعوت هریک از اعضای هیات مدیره یا شرکا بطور فوق العاده تشکیل گردد.
ماده ٩: دعوت هر یک از جلسات مجامع عمومی توسط هر یک از اعضای هیات مدیره مدیرعامل یا شرکا بوسیله دعوتنامه کتبی یا درج آگهی در یکی از جراید کثیرالانتشار بعمل خواهد آمد فاصله دعوت از روز انتشار تا تشکیل جلسه ١٢ روز خواهد بود .
ماده ١٠: در صورتی که کلیه شرکا در هریک از جلسات مجامع عمومی حضور یابند رعایت ماده ٨ اساسنامه ضرورت نخواهد داشت .
ماده ١١: وظایف مجمع عمومی عادی به شرح زیر میباشد:
الف – استماع گزارش هیات مدیره در امور مالی و ترازنامه سالیانه موسسه و تصویب آن
ب- تصویب پیشنهاد سود قابل تقسیم از طرف هیات مدیره
ج – تعیین خط مشی آینده موسسه و تصویب آن
د – انتخاب هیات مدیره و در صورت لزوم بازرس
ماده ١٢: وظایف مجمع عمومی فوق العاده به قرار زیر است :
الف: تغییر اساسنامه یا الحاق یا حذف یک یا چند مواد اساسنامه
ب: افزایش یاتقلیل سرمایه موسسه
ج : ورود شریک یا شرکا جدید موسسه
ماده ١٣: تصمیمات شرکا در مجمع عمومی فوق العاده با موافقت دارندگان سه چهارم سرمایه که اکثریت عددی دارند و در مجمع عمومی عادی طبق دستور ماده ١٠۶ قانون تجارت معتبر و لازم الاجرا خواهدبود.
ماده ١۴: هیات مدیره موسسه مرکب از ………. نفر خواهد بود که در مجمع عمومی از بین شرکا و یا از خارج انتخاب می نماید.
ماده ١۵: هیات مدیره از بین خود یک نفر را به سمت رئیس هیات مدیره و یک نفر را به سمت مدیرعامل انتخاب و همچنین می تواند برای اعضای خود سمتهای دیگری تعیین نماید.
ماده ١۶: آقای / خانم ………….. نماینده قانونی و تام الاختیار موسسه بوده و می تواند در کلیه امور مداخله و اقدام نماید . (از جمله اقدامات می توانند موارد ذیل را ذکر نمایند ) :
امور اداری موسسه از هر قبیل ، انجام تشریفات قانونی ، تنظیم بودجه و تعیین پرداخت حقوق و انجام هزینه ها و رسیدگی به محاسبات ، نهیه آیین نامه های داخلی ، اجرای تصمیمات مجامع عمومی ، تاسیس شعب ، انتخاب و انتصاب و استخدام کارمند و کارگر یا کارشناس، تنظیم قرارداد با شرکت ها و بانک ها و ادارات، خرید و فروش انواع اموال منقول و غیرمنقول ، صدور اسناد بهادار ، سفته و چک و پرداخت آن ها و ... ( برحسب مورد و بنا به تصمیم اعضاء هیات مدیره )
ماده ١٧: جلسات هیات مدیره با حضوراکثریت اعضا رسمیت می یابد و تصمیمات هیات مدیره با اکثریت آرا معتبر است .
ماده ١٨: دارندگان حق امضا در موسسه : دارندگان حق اکضای اوراق واسناد بهادار از قبیل چک سفته برات اسناد تعهدآور و قراردادها را هیات مدیره تعیین می کند .
ماده ١٩- هر یک از اعضای هیات مدیره می تواند تمام یا قسمتی از اختیارات و همچنین حق امضای خود را به هریک از شرکا برای هر مدت که صلاح بداند تفویض نماید و همچنین هیات مدیره می تواند تمام یاقسمتی از اختیارات خود را به مدیرعامل تفویض نماید.
ماده ٢٠: سال مالی موسسه از اول فروردین ماه هر سال شروع و به اخر اسفند ماه همان سال خاتمه می یابد به استثنای سال اول که ابتدای آن از تاریخ تاسیس موسسه است.
ماده ٢١: تقسیم سود: از درآمد موسسه در پایان هر سال مالی هزینه اداری حقوق کارکنان و مدیران استهلاکات مالیات سایر عوارض دولتی کسر و پس از وضع صدی ده بابت ذخیره قانونی بقیه که سود ویژه است به نسبت سهم الشرکه بین شرکا تقسیم خواهد شد.
ماده ٢٢ : فوت یا محجوریت هریک از شرکا باعث انحلال موسسه نخواهد شد و وراث شریک متوفی ویا ولی محجور می توانند به مشارکت خود ادامه دهند. در غیر این صورت بایستی سهم الشرکه خود را پس از انجام تشریفات قانونی دریافت ویا به شریک دیگر منتقل و از موسسه خارج شوند.
ماده ٢٣ : انحلال : موسسه مطابق ماده ١١۴ قانون تجارت منحل خواهد شد در صورتی که مجمع شرکا رای به انحلال موسسه دهد یک نفر از بین شرکا و یا از خارج موسسه به سمت مدیرتصفیه تعیین خواهد شد وظایف مدیرتصفیه طبق قانون تجارت می باشد.
ماده ٢۴: اختلافات حاصله بین شرکای موسسه از طریق حکمیت و داوری حل وفصل خواهد شد.
ماده ٢۵: در سایر موضوعاتی که در این اساسنامه قید نشده است مطابق مقررات قانون تجارت ایران عمل و رفتار خواهدشد.
ماده ٢۶: این اساسنامه در ٢۶ ماده تنظیم و به امضای کلیه موسسین موسسه به اسامی ذیل رسید و تمام مشخصات امضا شد.
امضاء موسسین

بانک ها و موسسات اعتباری برای تاسیس و فعالیت در مناطق آزاد تابع مقررات خاصی می باشند که در چارچوب " آیین نامه اجرایی عملیات پولی و بانکی در مناطق آزاد " تعریف شده است. ثبت شرکتها این آئین نامه ابتدا در سال 1376 به تصویب کمیسیونی از وزراء رسید ولی در سال 1379 توسط تصویب نامه شماره 2368/ ت 22623 ک مورخ 27 / 2/ 1379 جایگزین گردید.
طبق ماده 4 آیین نامه مزبور ، تاسیس بانک در مناطق آزاد باید با مجوز بانک مرکزی ج . ا ایران صورت گیرد و فعالیت آن ها فقط به صورت شرکت سهامی عام یا خاص با سهام بانام ممکن است.
لذا از هفت نوع شرکت های تجاری مجاز در قانون تجارت فقط یک نوع آن یعنی شرکت سهامی پذیرفته شده است و حتی در قالب شرکت سهامی خاص به صورت سهام بی نام نیز نمی تواند در مناطق آزاد بانک یا موسسه اعتباری تاسیس کرد.
به موجب ماده 8 ، حداقل سرمایه بانک ها و موسسات مذکور ، هنگام تأسیس پنج میلیارد ریال می‌باشد که باید 35% این به صورت نقد نزدیکی از بانکها‌در منطقه تودیع شده باشد بقیه سرمایه باید تعهد شده و حداکثر ظرف سه سال پرداخت شود.
بانک‌های داخلی : حداقل 15 میلیارد ریال که 35% آن باید به صورت نقد نزد یکی از بانک‌ها در منطقه تودیع شود. بقیه سرمایه باید تعهد شده و حداکثر‌ظرف 3 سال پرداخت شود.
مؤسسات داخلی : حداقل 5 میلیارد ریال که 35% آن باید به صورت نقد نزد یکی از بانک‌ها در منطقه تودیع شود. بقیه سرمایه باید تعهد شده و حداکثر‌ظرف 3 سال پرداخت شود.
- شعب بانک‌های داخلی : به تشخیص بانک مادر و متناسب با نیازهای منطقه
- شعب بانک‌های خارجی : حداقل 5 میلیون دلار، که همه آن پرداخت شده باشد.
- مؤسسات خارجی : حداقل 5 میلیون دلار، که همه آن پرداخت شده باشد.
‌وفق ماده 10 ، بانک ها و مؤسسات پس از اخذ مجوز تأسیس (‌موضوع ماده 3 آیین‌نامه) و ثبت در واحد ثبت منطقه می‌توانند فعالیت خود را با رعایت مفاد این‌آیین‌نامه و ارائه مدارک مشروحه زیر به سازمان شروع نمایند.
1- آگهی ثبت در روزنامه رسمی.
2- یک نسخه اساسنامه ثبت شده.
3- اعلام نشانی محل استقرار دفتر مرکزی.
بانک‌ها و مؤسسات می‌توانند با رعایت مفاد آیین‌نامه و دستورالعمل‌های آن و درچهارچوب اصول و مقررات پذیرفته شده بانکداری بین‌المللی به عملیات و‌ارائه خدمات ارزی از قبیل موارد زیر مبادرت کنند:
- برقراری روابط کارگزاری با سایر بانک‌ها.
- انجام کلیه امور مربوط به اعتبار اسنادی، بروات وصولی، ضمانت‌نامه ارزی و حواله‌های ارزی .
- دریافت انواع سپرده‌های ارزی که بانک‌ها و مؤسسات مناطق دریافت می‌کنند باید به یکی از ارزهای معتبر بین‌المللی که فهرست آنها توسط بانک مرکزی‌اعلام می‌شود باشد.
- خرید و فروش ارز به هر شکل.
- انتشار و خرید و فروش اوراق قرضه، مشارکت و سرمایه‌گذاری با تأیید بانک مرکزی.
- انجام معاملات طلا و نقره.
- دریافت انواع تسهیلات اعتباری.
- اعطای انواع تسهیلات اعتباری.
‌ - کارمزد عملیات بانکی، نرخ‌های خرید و فروش ارز، سود سپرده‌های مختلف همچنین سود تسهیلات اعطایی بر اساس شرایط بازار آزاد تعیین می‌شود.
‌ - صرافی‌ها تنها مجاز به خرید و فروش ارز به هر شکل می‌باشند.( تأسیس صرافیها با اخذ مجوز از سازمان امکان‌پذیر است).
- نقل و انتقال وجوه اعم از ارزی یا ریالی توسط صرافی‌ها باید تنها از طریق بانک‌ها و مؤسسات منطقه انجام شود.

• تاسیس شعبه یا نمایندگی

 مقررات مربوط به مناطق آزاد فقط دو حوزه فعالیت اقتصادی را مجاز به تاسیس شعبه در مناطق آزاد توسط شرکت های ایرانی دانسته است که عبارتند از :
الف ) عملیات اعتباری
ب) عملیات بیمه
در ماده 1 آیین نامه اجرایی عملیات پولی و بانکی در مناطق آزاد ، شعبه اینچنین تعریف شده است : " شعبه واحدی از یک بانک یا یک موسسه اصلی در چارچوب قوانین و مقررات منطقه به عملیات مجاز بانکی مبادرت می ورزد ."
و در ماده 4 همان آیین نامه آمده است :
" تاسیس بانک و موسسه و افتتاح شعب بانک ها و موسسات اعم از ایرانی یا خارجی در مناطق موکول به پیشنهاد سازمان و صدور مجوز توسط بانک مرکزی است. "
بنابراین بانک ها و موسسات اعتباری ایرانی می توانند در مناطق آزاد شعبه دایر کنند. همچنین تاصره ماده 5 آیین نامه مزبور، به بانک ها و موسسات اعتباری ایرانی و خارجی اجازه داده است که در مناطق آزاد با اجازه سازمان منطقه دفتر نمایندگی تاسیس کنند ولی این دفاتر نمی توانند عملیات بانکی و تجاری داشته باشند.

• مدت مدیریت مدیران

مدت مدیریت مدیران را اساسنامه شرکت تعیین می کند. لیکن به موجب ماده 109 قانون تجارت مذکور از دو سال بیشتر نخواهد بود و انتخاب مجدد مدیران سابق برای هر یک یا چند دوره بلامانع است. اخذ کارت بازرگانی فوری چنانچه مدت زمان مدیری به پایان برسد ولو اینکه مجدداَ ابلاغ جدید دریافت نکند همچنان مدیریت او تداوم نخواهد داشت و تا زمان انتخاب مدیر یا مدیران جدید ، مسئولیت وی از اداره شرکت ساقط نمی شود.

• اختیارات مدیران

بر اساس ماده 118 جز درباره موضوعاتی که به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آن ها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است. مدیران شرکت دارای کلیه اختیارات لازم برای اداره امور شرکت می باشند مشروط بر آن که تصمیمات و اقدامات آن ها در حدود موضوع شرکت باشد. محدود کردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط از لحاظ  روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل اشخاص ثالث باطل و کان لم یکن است.

• وظایف مدیران

مدیران وظیفه اداره امور جاری شرکت را بر عهده دارند به عبارت دیگر می توان گفت تصمیم گیری و انجام کلیه امور شرکت جز در مواردی که در صلاحیت مجمع عمومی است بر عهده مدیران می باشد. بنابراین نمایندگی شرکت ، اعلام مواضع شرکت در مقاطع مختلف، امضا و صدور نامه ها و مکاتبات ، پذیرش و صدور اسناد تعهد آور، استخدام ، اخراج و عزل و نصب مسئولان واحدهای مختلف، تعیین پاداش برای کارکنان و تصمیم گیری در خصوص هر گونه خرید ، فروش و معاملات جاری شرکت در زمره وظایف مدیران می باشد. ضمناَ ممکن است اساسنامه شرکت برخی از موارد فوق را به مدیریت عامل شرکت منتقل یا محول نماید که با توجه به اینکه مدیر عامل خود جزو مدیران شرکت محسوب می شود وظایف وی نیز به نوعی در زمره وظایف هیات مدیره خواهد بود. به هر حال اهم وظایف مدیران ( هیات مدیره ) شرکت به قرار ذیل است :

• اعلام قبولی سمت خود بعد از انتخاب
• 2- دعوت از مجامع عمومی عادی و فوق العاده حسب مورد
• 3- تشکیل جلسات هیات مدیره
• 4- تهیه دستور جلسات هیات مدیره
• انجام وظایف نمایندگی قانونی در حدود قانون و اساسنامه
• 6- تامین اندوخته یا ذخیره یا سرمایه احتیاطی در حساب مربوطه
• اجرای مصوبات مجامع عمومی
• 8-تهیه ترازنامه پایان سال و حساب سود و زیان
• 9- تهیه و تنظیم خلاصه صورت دارایی و بدهی های شرکت هر شش ماه یک بار و تسلیم آن به بازرس یا بازرسان
• مسئولیت مدیران

مدیران در خصوص تخلف از وظایف و مقررات و مواد اساسنامه و نیز مصوبات مجمع عمومی در مقابل شرکت ( سهامداران ) و اشخاص ثالث ، حسب مورد منفرداَ یا مشترکاَ مسئول می باشند. بعنوان مثال چنانچه مدیر یا مدیران باعث ضرر و زیان عمدی به شرکت شوند یا در اثر تبانی یا سوء استفاده موجبات خسران شرکت را پدید آورند یا بلحاظ صدور چک بدون محل و قصور در انجام وظایف قانونی موجبات ورشکستگی شرکت را فراهم نمایند دادگاه می تواند آن ها را حسب مورد و جرم یا بزه انتسابی منفرداَ یا مشترکاَ محکوم نماید. همچنین چنانچه رفتار یا اعمال مدیر صرفنظر از تحقق جرم موجب خسارت مادی به شرکت شود مسئولیت حقوقی جبران خسارت بر عهده مدیر مربوطه خواهد بود و در صورت بهره برداری شخصی از پول یا اموال شرکت که ممکن است مصداق خیانت در امانت تلقی شود علاوه بر رد مال و جبران خسارت ، مسئولیت کیفری جرم نیز متوجه مدیر می باشد.

بعضی اوقات مبتکرین ابتکارات جدیدی را به وجود می آورند که به وسیله آن محصول را بهتر معرفی می نمایند و در حقیقت محصول سابق را به وسیله و فرم جدیدتری به بازار عرضه می کنند و چون این طرح ها در نتیجه زحمات و ابتکار افراد بوجود می آید ،ثبت شرکت لذا بایستی مورد حمایت قرار گیرد.
امروزه توسعه و ترقی صنعت و تجارت و تولید اجناس متحدالشکل و افزایش فروش کارخانجات و گسترش روابط بین المللی اهمیت زیادی به علامت تجاری داده و کلیه کشورها مجبور شده اند برای حفظ و حمایت تولید کنندگان و جلوگیری از فریب مصرف کنندگان قوانین و مقرراتی برای علایم تجاری وضع کنند.چرا که ، اگر بنا شود اشخاص دیگری اجناس تقلیدی که خصوصیات جنس اصلی را نداشته باشد به مشتریان بدهند اعتماد و اطمینان اشخاص از آن جنس سلب شده نه تنها سازندگان آن زیان می بینند بلکه مصرف کنندگان نیز فریب خورده و اشخاص شیاد و استفاده جو از شهرت علامتی سوء استفاده کرده و جنس بد را به جای جنس خوب تحویل می دهند.
این موضوع مخصوصاَ درباره مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش که با سلامتی و بهداشت جامعه ارتباط دارد فوق العاده خطرناک می باشد . از این جهت در پایان قرن نوزدهم اتحادیه ای یرای حمایت مالکیت صنعتی بین چند دولت تشکیل گردید که به اتحادیه پاریس معروف است و امروزه اغلب دول به اتحادیه مزبور ملحق گردیده اند.
دولت ایران نیز طبق قانون 14 اسفند ماه 1337 به این اتحادیه ملحق گردیده است .
در ذیل ضمن بررسی مهم ترین مزایای ثبت طرح صنعتی، به مزایای الحاق به اتحادیه پاریس می پردازیم . خاطر نشان می شویم در صورت نیاز به هر گونه مشاوره در این رابطه ، می توانید با کارشناسان مجرب ما در موسسه حقوقی فکر برتر تماس حاصل فرمایید.

• با ثبت طرح صنعتی مالک از کپی برداری غیر مجاز و تقلید توسط اشخاص ثالث می تواند جلوگیری کند و مانع از ارائه کالاهای نامرغوب به جای آن محصول گردد.
• طرح های صنعتی دارایی تجاری هستند که می توانند اعتبار یک شرکت و محصولات آن را افزایش دهند ،هر چه موفقیت یک طرح بیشتر باشد ، بر اعتبار آن طرح افزوده می شود .
• افرادی که دارای طرح های صنعتی ثبت شده هستند می توانند طرح های خود را به دیگران انتقال دهند و از مزایای آن برخوردار شوند.
• ثبت یک طرح باعث افزایش قیمت و بهای یک فرآورده  شده ، چرا که مالک طرح با توجه به اینکه اطمینان از انحصاری بودن محصول خود دارد در افزایش کیفیت آن دقت نموده و این امر موجب شناخت محصول و اطمینان بازار و مشتریان شده و در نتیجه درآمد بیشتری را بوجود می آورد.
• ثبت طرح صنعتی این فرصت را در اختیار شرکت ها قرار می دهد که اندازه موفقیت فرآورده هایشان را در بازار مورد سنجش قرار دهند.
• ثبت طرح صنعتی رقابت عادلانه را تشویق می کند ضمن اینکه به نوبه خود تولید طیف وسیعی از محصولات که از نظر زیبایی شناختی جذاب هستند را ارتقاء خواهد داد.

مقررات قرارداد اتحادیه پاریس :
قانون الحاق دولت ایران به اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی برای کسانی که موسسات آن ها در خارج از ایران واقع است و عضو اتحادیه مزبور می باشند مزایایی قائل شده است که به طور اختصار ذیلاَ شرح داده می شود :
1-اعضای اتحادیه در سایر کشورهای عضو اتحادیه از لحاظ حقوق مالکیت صنعتی از همان مزایایی استفاده می کنند که اتباع آن کشور دارا می باشند به شرط آنکه شرایط و تشریفاتی را که برای اتباع کشور در نظر گرفته شده است رعایت نمایند.
2- عضو اتحادیه که در کشور خود علامتی را به ثبت رسانیده است می تواند حمایت علامت خود را در کشورهای دیگر عضو اتحادیه تحصیل نماید مگر آنکه علامت مزبور به حقوق مکتسبه اشخاص لطمه وارد سازد .
3- عضو اتحادیه که در کشور خود تقاضای ثبت علامتی را نموده است در سایر کشورهای عضو اتحادیه در مدت 6 ماه پس از تقاضای ثبت برای تقاضای ثبت همان علامت حق تقدم دارد.
4- علامات مشهور در کلیه کشورهای عضو اتحادیه مورد حمایت قرار می گیرند.
5- اعضای اتحادیه از ثبت علاماتی که مشابه نشان ها و درفش ها و مهریه ها و سایر علامات رسمی اعضای اتحادیه باشند و علامات مزبور به دفتر بین المللی اتحادیه اعلام شده باشد خودداری خواهند نمود.
6- نسبت به حق انتقال علامت و همچنین اجازه استفاده از علامت و استفاده چند شخص از علامت تسهیلاتی در نظر گرفته شده است .
7- در نمایشگاه ها علامات مورد حمایت قرار می گیرند.
8- کیفیت محصولی که علامت کارخانه یا تجارتخانه باید روی آن گذارده شود نمی تواند در هیچ مورد مانع ثبت علامت مزبور شود.
9- مقرراتی برای ضبط و توقیف محصولات تقلیدی در نظر گرفته شده است.
10- ممالک عضو اتحادیه مکلف شده اند حمایت واقعی اتباع اتحادیه را در مقابل رقابت نامشروع تامین کنند.

• تبدیل شرکت به چه معنی است ؟

تبدیل شرکت به معنی تغییر شکل آن است و تغییر شکل شرکت موجب نمی شود که شخصیت حقوقی آن زایل شود و دوباره ایجاد شود. ثبت شرکت قبل از تبدیل شرکت کسانی که با شرکت معامله می کنند، مطابق شرایط قبل از تبدیل طلبکار شرکت هستند.شخصیت حقوقی شرکت نیز حفظ می شود؛ولی نهاد اداره کننده و کنترل کننده شرکت باید با وضعیت حقوقی جدید آن را تطبیق یابد.(ماده 107 لایحه قانونی 1347)به عنوان مثال عده اعضای هیات مدیره در شرکت سهامی عام حداقل 5 نفر و در شرکت سهامی خاص نباید از 3 نفر کمتر باشد(مواد 107 ل.ا.ق.ت)

• تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی

شرکت تضامنی کامل ترین نوع شرکت اشخاص است. وفق ماده 116 قانون تجارت،شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر،با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود و اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض است. هر قراردادی که بین شرکاء برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.
مسئولیت شرکاء در شرکت تضامنی بر خلاف شرکت سهامی و شرکت با مسئولیت محدود به سرمایه یا آورده آن ها محدود نیست بلکه مسئولیت شرکاء نامحدود و به کلیه بدهی ها و تهدات شرکت تسری دارد . لذا اعتبار شرکت تضامنی به سرمایه شرکت متکی نیست بلکه وابسته به شخصیت و اعتبار شرکاء است.
ماده 135 قانون تجارت مقرر می دارد که هر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکاء به شرکت سهامی مبدل گردد . در این صورت رعایت تمام مقررات راجع به شرکت های سهامی حتمی است.
این ماده به صورت فعلی ناقص است ، زیرا در بدو امر چنین تصور می گردد که اگر شرکاء مقررات مربوط به شرکت سهامی را رعایت کنند، دیگر مقررات شرکت های تضامنی درباره آن ها اجراء نمی شود. ولی باید در نظر داشت که در صورت تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی دو دوره عمل کاملاَ متفاوت به وجود می آید ، یکی عملیات شرکت در موقعی که به صورت تضامنی بوده ، یکی عملیات شرکت از تاریخ تبدیل آن به شرکت سهامی . در مورد اول وجود تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی تعهدات شرکاء از بین نمی رود و بابت تعهدات مزبور ضمانت شخصی شرکاء برقرار است و شرکاء به استناد اینکه شرکت تضامنی تبدیل به شرکت سهامی شده است ، نمی توانند از زیر بار تعهدات خود شانه خالی کنند و حتی اگر دارایی شرکت در زمان تبدیل به شرکت سهامی کافی برای تامین تعهدات او نباشد ، ممکن است ورشکستگی شرکت از تاریخ قبل از تبدیل به شرکت سهامی می نماید .
به طور کلی ، جهت تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی اهم اقداماتی که می بایست اجام شود عبارتند از :
1-رضایت تمی شرکاء مبنی بر تبدیل شرکت
2- از بین بردن اصل تضامن از طریق پرداخت بدهی های شرکت و تسویه حساب با بستانکاران
3- تحقق مقررات مربوط به تشکیل شرکت سهامی ( تهیه و تنظیم اساسنامه ، تامین سرمایه ، اظهارنامه و انجام تشریفات ثبت و ... )
در صورتی که مقررات شرکت های سهامی رعایت گردد و مراتب ثبت و آگهی گردد. دیگر شرکاء شخصاَ تعهدی جز آنچه که در شرکت گذاشته اند، نخواهند داشت و طلبکاران نمی توانند به شرکاء بابت تعهدات شرکت که بعد از تبدیل آن به شرکت سهامی صورت گرفته است مراجعه کنند.

تعریف سرمایه :
قانون بخش تعاونی در مورد سرمایه شرکت تعاونی می گوید : " سرمایه تعاونی اموال و دارایی هایی است که برای تاسیس تعاونی یا افزایش سرمایه قبلی ، در اختیار آن قرار می گیرد ".
از لحاظ سرمایه ، شرکت های تعاونی را می توان به دو دسته تقسیم کرد : شرکت هایی که تمام سرمایه آن را اعضا تامین کرده اند و شرکت هایی که قسمتی از سرمایه آن ( حداقل 51 درصد ) را اعضا تامین کرده اند و بقیه آن را ارگان های دولتی و عمومی در اختیار شرکت قرار دهده اند.ثبت شرکت توضیح اینکه به موجب ماده 17 قانون بخش تعاونی ، در شرکت های تعاونی که حداقل 51 درصد سرمایه را اعضا در اختیار شرکت قرار می دهند ، " وزارتخانه ها ، سازمان ها ، شرکت های دولتی و وابسته به دولت و تحت پوشش دولت ، بانک ها ، شهرداری ها ، شوراهای اسلامی ، بنیاد مستضعفان و سایر نهادهای عمومی می توانند جهت اجرای بند 2 اصل 43 قانون اساسی ، از راه وام بدون بهره یا هر راه مشروع دیگر از قبیل مشارکت ، مضاربه ، مزارعه ، مساقات ، اجاره ، اجاره به شرط تملیک ، بیع شرط ، فروش اقساطی و صلح ، اقدام به کمک در تامین یا افزایش سرمایه آن ها نمایند ، بدون آنکه عضو باشند.
همان طور که ملاحظه می شود ، اولاَ بخش خصوصی نمی تواند در تامین یا افزایش سرمایه شرکت های تعاونی اقدام کند ، زیرا ماده 17 به شرح فوق به ارگان های دولتی ، وابسته یا تحت پوشش دولت و ارگان هایی که جنبه عمومی دارند اجازه می دهد که در شرکت های تعاونی سرمایه گذاری کنند ، ثانیاَ این سرمایه گذاری برای اجرای بند 2 اصل 43 قانون اساسی که عبارت است از " تامین شرایط و امکانات کار در شکل تعاونی برای همه به منظور اشتغال کامل و قرار دادن وسایل کار در اختیار همه کسانی که قادر به کارند ولی وسایل کار ندارند " ، به عمل می آید ، ثالثاَ سرمایه گذاری ارگان های مذکور در شرکت تعاونی از راه وام بدون بهره یا از طرق مشروع دیگر از قبیل عقود و قراردادهایی که فوقاَ ذکر شد صورت می گیرد ، رابعاَ سرمایه گذاری این ارگان ها سبب عضویت آن ها در شرکت تعاونی نمی شود و چون حق رای و حق مشارکت در تصمیم گیری ها و اداره امور شرکت تعاونی مخصوص اعضای آن است ، بنابراین ارگان های مذکور با وجود سرمایه گذاری در شرکت تعاونی ، حق رای و حق مشارکت در این امور را ندارند ، لیکن به تجویز تبصره یک ماده 30 قانون بخش تعاونی ، می توانند نماینده ای برای نظارت و بازرسی در تعاونی و شرکت در جلسات مجمع عمومی و هیات مدیره به عنوان ناظر و بدون حق رای اعزام دارند.

• حداقل سرمایه شرکت تعاونی

برای مقدار سرمایه شرکت تعاونی حداقل مقرر شده است. به موجب " دستورالعمل تشکیل تعاونی ها " ، " حداقل سرمایه برای تشکیل شرکت های تعاونی عام و خاص ، به ترتیب یکصد میلیون ریال و ده میلیون ریال ، تعیین می گردد. هر تعاونی وقتی تشکیل و ثبت می شود که حداقل یک سوم سرمایه آن تادیه و چنانچه به صورت نقدی و جنسی باشد ، تقویم و تسلیم شده باشند " . لازم به ذکر است که تعاونی های مذکور پس از تشکیل در دوره فعالیت نیز باید پیوسته مبالغ حداقل سرمایه های فوق را داشته باشند.

• حصه اعضا در تامین سرمایه

حصه اعضا در تامین سرمایه شرکت تعاونی برابر است ، یعنی همه آن ها به میزان مساوی در شرکت سرمایه گذاری می کنند ، مگر اینکه مجمع عمومی عادی تصویب کند که تساوی فوق مراعات نشود و اعضا در تامین سرمایه ، حصه نابرابر داشته باشند. در این زمینه آیین نامه مربوط می گوید : سهم اعضا در تامین سرمایه تعاونی برابر است ، مگر اینکه مجمع عمومی ( عادی ) تصویب کند که برخی اعضا سهم بیشتری خریداری کنند ، در این صورت حداکثر میزان سهم هر عضو نباید از 15 درصد کل سرمایه تعاونی تجاوز کند.

• تغییرسرمایه

تغییر سرمایه ، یعنی افزایش یا کاهش آن را قانون بخش تعاونی ( به موجب بند 4 ماده 34 ) در صلاحیت مجمع عمومی عادی قرار داده است . این عمل به دو طریق ممکن است : از طریق افزایش یا کاهش تعداد سهام شرکت تعاونی ؛ از طریق افزایش یا کاهش ارزش اسمی سهام . لازم به ذکر است که تغییر سرمایه تغییر در مواد اساسنامه محسوب می شود و تغییر در مواد اساسنامه طبق ماده 35 قانون بخش تعاونی جزء اختیارات مجمع عمومی فوق العاده است ، با این حال قانون ، اتخاذ تصمیم درباره افزایش یا کاهش سرمایه را بر عهده مجمع عمومی عادی گذاشته است .
الف ) افزایش سرمایه :
در افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید ، شرکت تعاونی می تواند سهام جدید را برابر مبلغ اسمی بفروشد یا اینکه مبلغی علاوه بر مبلغ اسمی به عنوان اضافه ارزش سهم از خریداران دریافت کند. یادآوری می شود که پرداخت مبلغ سهام جدید از محل سود تقسیم نشده و یا یک دوم اندوخته قانونی شرکت امکان پذیر است ، در این صورت سهام جدید باید به اعضا واگذار شود و این واگذاری به نسبت سهامی خواهد بود که اعضا مالک اند.
هر گاه افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود باشد ، اگر این عمل برای اعضای شرکت تعاونی ایجاد تعهد کند ، یعنی آن ها را به پرداخت وجهی مکلف سازد ، لازم است کلیه اعضا با آن موافق باشند. به بیان مصوبه مربوط ، تصمیم گیری در این خصوص از اختیارات مجمع عمومی فوق العاده خواهد بود که باید با حضور تمامی اعضا تشکیل و با رای مثبت همه آن ها ، یعنی به اتفاق آرا به تصویب برسد ، یادآوری می شود که در این مورد نیز مانند افزایش سرمایه از طریق صدور سهام جدید ، می توان مبالغ افزوده شده به مبلغ اسمی سهام را از محل سود تقسیم نشده یا یک دوم اندوخته قانونی شرکت ، پرداخت و به این ترتیب از به وجود آمدن تعهد پرداخت برای اعضا جلوگیری کرد.
نانویس نماند که افزایش سرمایه و همین طور کاهش آن ، ممکن است به طور اتفاقی باشد. در رابطه با این موضوع ذیلاَ بحث خواهد شد.
ب ) کاهش سرمایه
چنانچه بر اثر زیان های وارده ، حداقل نصف سرمایه شرکت تعاونی از میان برود ، با تصویب مجمع عمومی فوق العاده ،  باید سرمایه شرکت به مبلغ سرمایه موجود کاهش پیدا کند.
قابل یادآوری است که در این خصوص رعایت میزان حداقل سرمایه ، یعنی مبلغ یکصد میلیون ریال برای شرکت های تعاونی عام و ده میلیون ریال برای شرکت های تعاونی خاص ، الزامی است . بنابراین در صورتی که مبلغ سرمایه موجود به حداقل های فوق بالغ نباشد ، شرکت تعاونی باید منحل شود و یا از طریق افزایش سرمایه کسری آن تامین شود.

• افزایش یا کاهش اتفاقی سرمایه

علاوه بر افزایش یا کاهش سرمایه به شرحی که گذشت ، ممکن است سرمایه شرکت به طور اتفاقی افزایش یا کاهش پیدا کند. این تغییر به طرق ذیل روی می دهد :
- هر گاه عضو شرکت تعاونی فوت کند ، وراث وی که واجد شرایط عضویت باشد ، عضو شرکت تعاونی شناخته می شود. حال در صورتی که وراث بیش از یک نفر باشد ، هر کدام از بقیه ، باید قیمت سهم یا سهام مربوط به عضویت خود را به شرکت تعاونی بپردازد که این امر موجب افزایش اتفاقی سرمایه شرکت خواهد شد.
- کاهش اتفاقی سرمایه شرکت تعاونی از جمله در مواردی پیش می آید که عضو شرکت فوت کند و قیمت سهام او به وارث یا وراث وی پرداخت شود و همچنین وقتی که عضوی استعفا دهد یا از شرکت اخراج گردد، در این موارد نیز پرداخت قیمت سهام عضو متوفی ، مستعفی یا اخراج شده ، موجب خواهد شد که سرمایه شرکت تعاونی به طور اتفاقی کاهش یابد.
هیات مدیره باید افزایش یا کاهش سرمایه در موارد اتفاقی و علت آن را ضمن گزارش های مالی و تسلیم ترازنامه ، به مجمع عمومی عادی اطلاع دهد.

طبق ماده 116 قانون تجارت " شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود ، ثبت شرکت اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است ... "
در شرکت تضامنی سرمایه شرکت ، از نظر اعتبار آن نزد اشخاص ثالث ، نقش مهمی ندارد بلکه شخصیت خود شرکا و اعتبار آنان از نظر اقتصادی است که معرف شرکت است. منظور از شخصیت شرکا ، در این جا ، شخصیت اقتصادی شرکاست که می تواند ضامن پرداخت بدهی های احتمالی شرکت ، علاوه بر سرمایه باشد. در شرکت های تضامنی شخصیت شرکا ، در ارتباط با مسائل مختلف شرکت دارای اهمیت خاصی است .
با توجه به آنچه گفته شد، در ذیل به توضیح راجع به تغییر شریک در شرکت تضامنی می پردازیم .
تغییر شریک در شرکت تضامنی

تغییر شریک در موارد ذیل ممکن است پیش آید : انتقال سهم الشرکه – فوت یا محجوریت و ورشکستگی که به شرح هر یک می پردازیم :
1. انتقال سهم الشرکه
با توجه به اهمیت و شخصیت مخصوص هر یک از شرکا و مسئولیت آنان در شرکت های تضامنی ، انتقال سرمایه به سادگی ممکن نیست زیرا سایر شرکا ممکن است مایل به همکاری با شریک جدید نباشند. به همین دلیل است که ماده 123 مقرر می دارد : " در شرکت تضامنی هیچ یک از شرکا نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر به رضایت تمام شرکا " زیرا ملاحظاتی که در مورد انتقال سهم الشرکه به شخص خارج از شرکت ملحوظ است در مورد انتقال به یکی دیگر از شرکا نیز صادق است.
باید یادآوری کرد که در این صورت ، یعنی در صورت رضایت تمام شرکا به انتقال سهم الشرکه به شریک جدید ( و یا در صورتی که شریک جدیدی ، بدون انتقال سهم الشرکه ، وارد شریک شود ) شریک جدید مسئولیت قروض قبلی شرکت را نیز به عهده خواهد داشت. ماده 125 مقرر می دارد : " هر کس به عنوان شریک ضامن در شرکت تضامنی موجودی داخل شود متضامناَ با سایر شرکا مسئول قروضی هم خواهد بود که شرکت قبل از ورود او داشته اعم از اینکه در اسم شرکت تغییری داده شده یا نشده باشد " .
2. فوت یا محجوریت شریک
در صورتی که یکی از شرکا فوت کند یا محجور شود ، اداره سهم الشرکه او به دست دیگری خواهد افتاد و این درست مثل انتقال سهم الشرکه است که باید با رضایت سایر شرکا باشد. به همین دلیل ماده 139 قانون تجارت مقرر می دارد : " در صورت فوت یکی از شرکا بقای شرکت موقوف به رضایت سایر شرکا و قائم مقام متوفی خواهد بود. اگر سایر شرکا به بقای شرکت تصمیم گرفته باشند قائم مقام متوفی باید در مدت مزبور از نفع و ضرر شریک خواهد بود ولی در صورت اعلام عدم رضایت در منافع حاصله در مدت مذکور شریک بوده و نسبت به ضرر آن مدت سهیم نخواهد بود سکوت تا انقضای یک ماه در حکم اعلام رضایت است ".
3. ورشکستگی شریک
ورشکستگی یکی از شرکا نیز ممکن است منجر به تغییر شریک و انتقال سهم الشرکه او به دیگران گردد. به این معنی که ورشکستگی شریک ممکن است با شرایط مقرر در ماده 138 منجر به انحلال شرکت شود ولی طبق ماده 131 : " در صورت ورشکستگی یکی از شرکا و همچنین در صورتی که یکی از داوطلبان شخصی یکی از شرکا به موجب ماده 129 انحلال شریک را تقاضا کرد سایر شرکا می توانند سهم آن شریک را از دارایی شرکت نقداَ تادیه کرده و او را از شرکت خارج کنند ".
همین حکم در مورد ماده 139 ( فوت شریک ) نیز جاری است ، زیرا شرکا می توانند به منظور جلوگیری از انحلال شرکت سهم شریک را از دارایی شرکت ( البته قائم مقام شریک را ) پرداخته و وی را از شرکت خارج کنند.

اغلب تجار برای شناساندن تجارت خانه یا بنگاه یا شرکت خود اسم یا عنوانی انتخاب می کنند و تحت آن اسم یا عنوان فعالیت یا تجارت می کنند و اغلب این اسم یا عنوان حاکی از شهرت تاجر است که او را تحت آن عنوان یا اسم معرفی و مشهور می کند.گرفتن کارت بازرگانی فوری این عنوان یا اسم ممکن است اسم شخص تاجر یا نام خانوادگی او مثل ( آدامس = Adams ) یا یک اسم فانتزی ( تقننی ) مانند مانتواتم باشد.
اسم تجاری دارای اهمیت بسیاری است، به طوری که در مبادلات و فروش کالا اغلب تعیین کننده است، زیرا تجارت خانه ای که سالیان دراز با نام مخصوصی با صحت عمل کار کرده و بین مردم اعتبار پیدا کرده است، شخص دیگری مجاز نیست نام آن را اختیار کرده و از محصول دسترنج و زحمت آن استفاده نماید.
البته به موجب ماده 578 قانون تجارت انتخاب اسم تجاری اختیاری است، مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید. لذا قانون در صورتی از اسم تجاری حمایت می کند که به ثبت داده شده باشد.
در ماده 578 قانون تجارت قید گردیده اسم تجاری ثبت شده را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند انتخاب کند، ولو اینکه اسم تجاری ثبت شده با نام خانوادگی او یکی باشد.

• شرایط ثبت اسم تجاری

1. اسم تجاری می تواند اسم تاجر باشد مثل تجارت خانه شبنم
2. صاحب تجارت خانه ای که شریک ندارد نمی تواند اسمی برای تجارت خانه خود انتخاب کند که وجود شریک را القا کند، مثلاَ تجارت خانه محمدی که فقط متعلق به خود اوست نمی تواند به نام تجارت خانه محمدی و برادران یا محمدی و شرکا و امثالهم قید شود.
3. اسم تجاری قابل انتقال است. در ماده 579 قانون تجارت آمده است ، " اسم تجاری قابل انتقال است". از بیان قانون که برای انتقال اسم تجاری، ثبت آن را قید نکرده است، می توان نتیجه گرفت که اسم تجاری ثبت نشده نیز قابل انتقال می باشد.انتقال اسم تجاری، ممکن است اختیاری و به موجب قرارداد باشد یا قهری و از طریق وراثت.
تاجر می تواند حق استفاده از اسم تجارت خانه خود را بفروشد و به دیگران انتقال دهد. همچنین وراث تاجر می توانند از اسم تجاری او مانند سایر ترکه اش استفاده نمایند.
4. مدت اعتبار ثبت اسم تجاری در وزارت دادگستری پنج سال است و بعد از هر پنج سال مجدداَ باید ثبت آن تجدید شود.
در شرکت های تجاری اسم تجاری با اسم شرکت یکی است. فایده اسم یا عنوان تجاری این است که دیگران نمی توانند از شهرت آن نام و اجناس تجاری که تحت آن نام به بازار عرضه می شود برای خود انتخاب کنند یا در روی کالاهای خود نام را ثبت و مشتریان را به اشتباه بیاندازند. نام تجاری قابل فروش و انتقال است. هیچ کس نمی تواند در آن محل نام بازرگانان دیگری را ، اسم تجاری خود قرار دهد اگر چه اسم تجاری ثبت شده، با نام خانوادگی او یکی باشد. مدت اعتبار ثبت اسم تجاری پنج سال است که با انقضای آن، ثبت مجدد آن امکان پذیر و قابل تجدید است.
اسم تجاری به طریق ذیل پایان می یابد:
از بین رفتن موسسه ای که اسم تجارتی تابع آن است ؛ ترک استعمال اسم تجاری و انتخاب اسم تجاری دیگری به جای اسم تجاری پیشین.

• تفاوت اسم تجاری با ثبت تجاری

تفاوت اسم تجاری با ثبت تجاری در این است که ثبت تجاری مربوط است به شناسایی تاجر و وضع تجاری او، در صورتی که اسم تجاری فقط مربوط به شهرت تاجر می باشد که تحت آن اسم خود را معرفی می کند. وانگهی ثبت نام تاجر با فوت یا حجر وی تغییر می کند ولی اسم تجاری با بقا خود نشانگر ادامه کار موسسه یا تجارتخانه می باشد.
همان طور که گفته شد، به موجب ماده 576 قانون تجارت : " ثبت اسم تجاری اختیاری است مگر در مواردی که وزارت عدلیه { دادگستری } ثبت آن را الزامی کند. در این صورت است که ثبت " اسم تجاری " از جمله تکالیف بازرگانان خواهد بود.
شایان ذکر است، قرارداد عمومی پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی که به نام " اتحادیه پاریس"، معروف است می گوید:" اسم تجاری، بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه یا ثبت آن باشد، در کلیه کشورهای اتحادیه حمایت خواهد شد،چه جزء علامت صنعتی یا تجارتی باشد یا نباشد".

همان طور که در مقالات پیشین گفتیم، از آن جا که شرکت سهامی عام برای جلب سرمایه های مهم ایجاد می شود و لازم است تعداد قابل ملاحظه ای شریک گرد هم جمع شوند، ثبت شرکتها بالطبع تشکیل آن متضمن مراحل مختلفی است.
مرحله اول، تاسیس آن به وسیله موسسان است. در این مرحله موسسان ضمن فراهم آوردن مقدمات ایجاد شرکت، در جستجوی شرکای دیگری هستند که در مرحله دوم، یعنی زمان پذیره نویسی ، به شرکت می پیوندند. مجموع آورده های پذیره نویسان و موسسان سرمایه شرکت را تشکیل می دهد. بعد از جمع شدن سرمایه، با شرکت تمامی شرکا در مجمع عمومی موسس، شرکت تشکیل می شود. ضوابط قانونی شرایط پذیره نویسی را در این مقاله مورد تشریح قرار می دهیم. لازم به یادآوری است خوانندگان عزیز در صورت مواجه شدن با هرگونه سوالی ، می توانند با مشاورین ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل فرمایند. همکاران ما در این مرکز از طریقه ی مشاوره ی تخصصی رایگان شما را راهنمایی خواهند کرد.

• پذیره نویسی

پذیره نویسی سهم عبارت است از عمل حقوقی ای که به موجب آن شخصی تعهد می کند با تامین قسمتی از سرمایه شرکت در حدود مبلغ آورده شده، در شرکت سهامی عام شریک شود.
با توجه به اینکه شرکت سهامی عام باید هیات مدیره ای متشکل از حداقل پنج نفر داشته باشد که از میان صاحبان سهام انتخاب می شوند، تعداد پذیره نویسان باید به حدی باشد که کل شرکا از پنج نفر کمتر نباشند. قانون گذار حداکثر شرکا را معین نکرده است و ممکن است شرکتی از هزاران شریک تشکیل شود.
تمام اشخاصی که دارای اهلیت هستند می توانند در پذیره نویسی شرکت کنند، چه از اشخاص حقیقی باشند و چه از اشخاص حقوقی؛ مع ذلک ، اشخاص حقوقی در حدود هدف و اساسنامه خود مجاز به این امر هستند. از آن جا که پذیره نویسی عمل تجاری تلقی نمی شود، لازم نیست اشخاص حق تجارت داشته باشند تا بتوانند پذیره نویسی کنند- حتی اگر مجاز به تجارت نباشند-. اشخاص بیگانه حق پذیره نویسی در ایران را ندارند؛ چه اصل هشتاد و یکم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اعطای امتیاز تشکیل شرکت را به خارجیان ممنوع کرده است.
اشخاص محجور می توانند در حدود مقررات قانونی و قانون امور حسبی شخصاَ و با اذن ولی و قیم و یا با واسطه ولی و قیم ( از طریق استفاده از نظریه نمایندگی ) در پذیره نویسی شرکت های سهامی شرکت کنند. برای مثال ، صغیر ممیز می تواند پذیره نویسی کند، مشروط بر اینکه قیم یا ولی او اجازه این کار را به او داده باشد یا بعداَ عمل او را تنفیذ کند. محجورین دیگر نیز با واسطه پدر یا جدپدری یا وصی و یا نماینده قانونی ( قیم ) می توانند پذیره نویسی کنند.

• شرایط پذیره نویسی

1. طرح اعلامیه پذیره نویسی
پذیره نویسی مستلزم تهیه طرحی از طرف موسسان است که باید به امضای همه آن ها رسیده باشد و در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم شود.
طرح اعلامیه باید مشتمل نکات ذیل باشد :
: نام شرکت؛ نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود؛ مرکز اصلی شرکت و شعب آن در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد؛ مدت زمان ثبت شرکت؛  هویت کامل و اقامتگاه و شغل موسسین، در صورتی که همه یا بعضی از موسسین در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه آن،سوابق یا اطلاعات یا تجاربی داشته باشند ذکر آن به اختصار ، مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن،به تفکیک و تعداد و نوع سهام در مورد سرمایه غیر نقد(جنسی)،تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیر نقد اطلاع حاصل نمود.، در صورتی که موسسین مزایایی برای خود در نظر گرفته باشند،تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل؛  تعیین مقداری از سرمایه که موسسین تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده اند؛  ذکر هزینه هایی که موسسین تا آن موقع جهت تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت؛ در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناَ مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد،ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مرجع؛ ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید توسط پذیره نویس تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره نویسی نقداَ پرداخت گردد؛ ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد نعهد باید به آن حساب واریز گردد و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذی علاقه می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند؛ تصریح به اینکه اظهارنامه موسسین به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقمندان،به مرجع ثبت شرکت تسلیم شده است؛ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هر گونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسسین،منحصراَ در آن منتشر خواهد شد؛ چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان
مرجع ثبت شرکت ها پس از مطالعه طرح اعلامیه پذیره نویسی و طرح اساسنامه و تطبیق مندرجات آن ها با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود. مرجع ثبت شرکت ها تکلیفی به تحقیق در مورد اطلاعات داده شده ندارد و در قبال دادن اطلاعات غیر صحیح موسسان به پذیره نویسان، مسئول نیست. به همین دلیل، قانونگذار در ماده 11 لایحه قانونی 1347 انتشار آگهی راجع به پذیره نویسی را بر عهده خود موسسان گذاشته است.
اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی گردیده و نیز در بانکی که تعهد سهام نزد آن صورت می گیرد در معرض دید علاقه مندان قرار داده شود.
آگهی پذیره نویسی به منزله پیشنهاد موسسان به عموم مردم مبنی بر تشکیل شرکت سهامی است. پس از این آگهی به دعوت موسسان ، علاقه مندان به بانک مراجعه و ورقه های تعهد سهم را امضا و مربوط به سهام را پرداخت می کنند.
2. ورقه تعهد سهام
تعهد پذیره نویسی با امضای نوشته ای تحقق پیدا می کند که در قانون ایران از آن به " ورقه تعهد سهم " تعبیر می شود. ورقه تعهد سهام باید مشتمل بر نکات ذیل باشد :
نام و موضوع و مرکز اصلی و مدت شرکت ؛ سرمایه شرکت ؛ شماره و تاریخ اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی و مرجع صدور آن ؛ تعداد سهامی که مورد تعهد واقع می شود و مبلغ اسمی آن و همچنین مبلغی که از آن بابت نقداَ در موقع پذیره نویسی باید به آن حساب پرداخت شود؛ هویت و نشانی کامل پذیره نویس؛ قید اینکه پذیره نویس متعهد است ؛ مبلغ پرداخت نشده سهام مورد تعهد را طبق مقررات اساسنامه شرکت پرداخت نماید. "
به موجب ماده 14 لایحه قانونی 1347 : " ورقه تعهد سهم در دو نسخه تنظیم و با قید تاریخ به امضای پذیره نویس یا قائم مقام قانونی او رسیده ، نسخه اول نزد بانک نگهداری می شود و نسخه دوم با قید رسید وجه و مهر و امضای بانک به پذیره نویس تسلیم می شود. " در تبصره این ماده مقرر شده است : " در صورتی که ورقه تعهد سهم را شخصی برای دیگری امضا کند، هویت و نشانی کامل و سمت امضا کننده قید و مدرک سمت او اخذ و ضمیمه خواهد شد".
3. قطعیت پذیره نویسی
امضای ورقه تعهد سهم و تسلیم آن از جانب پذیره نویس به بانک به منزله پایان عمل پذیره نویسی است. از این زمان پذیره نویس نمی تواند به تعهد خود به موجب ورقه عمل نکند. قبولی پذیره نویسی از جانب موسسان لازم نیست و در واقع، پذیره نویسی به منطله قبول ایجاب موسسان به پذیره نویسی است، مشروط بر اینکه پذیره نویسی در مهلت معین شده در اعلامیه پذیره نویسی صورت گرفته باشد . ماده 15 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : " امضای ورقه تعهد سهم به خودی خود مستلزم قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهام می باشد. "
4. ضمانت اجرای شرایط پذیره نویسی
از آن جا که وضع مقررات فوق، در جهت حفظ حقوق عموم بوده و قصد قانونگذار این بوده است که پذیره نویس، با اطلاع کامل از وضعیت شرکت رضایت خود را به پیوستن به آن اعلام کند، بنابراین هر گاه ورقه تعهد سهم متضمن موارد فوق نباشد، از نظر شکلی باطل است. مع ذلک، بطلان ورقه تعهد موجب بطلان شرکت نیست.

• مدارک بعد از پذیره نویسی

1- دو نسخه اظهار نامه که تمام بندهای آن کامل شده باشد. ( نام مؤسسین جدید در اظهار نامه وارده توسط تمامی سهامداران امضاء شده باشد) .
2- دو نسخه اساسنامه
3- دو نسخه صورت جسه مجمع عمومی موسسین و هیأت مدیره که کارهایی همانند صورت جلسات شرکت های سهامی خاص تکمیل می گردد با این تفاوت که دو روزنامه کثیرالانتشار برای چاپ آگهی های شرکت در نظر گرفته می شود کپی برابر اصل شده مؤسسین و بازرسان همراه با گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% از کل سرمایه و همچنین صفحات در روزنامه ای که اعلامیه پذیره نویسی درآن چاپ شده است.

سنندج ، دگرگون شده سنه دژ، دومین شهر بزرگ کردنشین و بیست و سومین شهر بزرگ ایران ، هزینه پلمپ دفاتر مرکز استان کردستان در غرب ایران است.
توانمندی های استان کردستان در سه زمینه کشاورزی و منابع طبیعی ، صنعت و معدن و میراث فرهنگی و گردشگری فرصت های سرمایه گذاری بسیاری را برای فعالان اقتصادی فراهم آورده است. جهت ورود به  دنیای کسب و کار و پیشرفت اقتصادی ، اولین اقدامی که می بایست  انجام داد، ثبت شرکت می باشد.
قانون تجارت ایران در ماده ی 20، انواع شرکت های تجاری را احصا کرده است که در ذیل به آن ها خواهیم پرداخت. لازم به یادآوری است ، شما عزیزان ، در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی می توانید با کارشناسان ما تماس حاصل نمایید.
مشاورین ما با ارائه ی خدمات حرفه ای و کارآمد، شما را در تمامی مراحل ثبت شرکت یاری و مساعدت می نمایند.

• نکات مهم در ثبت شرکت های تجاری

شرکت های تجاری به موجب ماده 20 قانون تجارت بر هفت قسم به شرح ذیل طبقه بندی شده اند.
شرکت های سهامی ( شرکت سهامی عام و خاص.) ؛  شرکت تضامنی ؛ شرکت با مسئولیت محدود ؛ شرکت مختلط غیر سهامی ؛ شرکت مختلط سهامی ؛  شرکت نسبی و شرکت تعاونی تولید و مصرف
فقط شرکتی که به یکی از این انواع درآید، شرکت تجاری است و شرکت های دیگر مشمول این عنوان نمی شود. مگر آن که به فعالیت تجاری بپردازد . در این صورت شرکت تضامنی تلقی می شود.
از میان شرکت های هفت گانه ی تجاری، ثبت شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود ، پرکاربردترین و رایج ترین نوع ثبت در اداره ثبت شرکت ها می باشد.
یادآوری می گردد که :
1- حداقل سن برای ثبت شرکت 18 سال است
2- حداقل تعداد سهامداران برای ثبت شرکا 2 نفر و در شرکت های سهامی خاص 3 نفر است.
به طور کلی، حداقل تعداد شرکا در هر یک از شرکت های تجاری به شرح ذیل می باشد:
حداقل 2 شریک در ( شرکت تضامنی، شرکت نسبی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت مختلط غیر سهامی )
حداقل 3 شریک در ( شرکت سهامی خاص ، شرکت مختلط سهامی )
حداقل 5 شریک ( در شرکت سهامی عام )
حداقل 7 شریک ( در شرکت تعاونی تولید و مصرف )
3- پس از مرحله ثبت، شرکت ها باید نسبت به پلمپ دفاتر تجاری ، انجام امور مالیاتی و اخذ کد اقتصادی اقدام نمایند.
4- حتی در صورتی که شرکت فعالیتی هم ندارد باز هم موظف است تشکیل پرونده دهد .لذا،هر شرکت پس از ثبت می بایست  به اداره مالیات مراجعه نموده و جهت تعیین حوزه ی مالیاتی اقدام نماید.

• مدارک لازم جهت ثبت شرکت  سهامی خاص در سنندج

برای تاسیس شرکت سهامی خاص، مدارک ذیل باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم گردد:
1- تکمیل دو نسخه اساسنامه شرکت که باید به امضای سهامداران رسیده باشد.
2- تکمیل دو نسخه اظهارنامه شرکت سهامی خاص مشعر بر تعهد کلیه سهام و گواهینامه بانکی حاکی از تادیه قسمت نقدی آن که نباید کمتر از سی و پنج درصد کل سهام باشد.اظهارنامه مذکور باید به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد.هر گاه تمام یا قسمتی از سرمایه به صورت غیر نقدی باشد باید تمام آن تادیه گردیده و صورت تقویم آن به تفکیک در اظهارنامه منعکس شده باشد و در صورتی که سهام ممتازه موجود باشد باید شرح امتیازات و موجبات آن در اظهارنامه منعکس شده باشد.
3- ارائه دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
4- تعیین اولین مدیران و بازرسان و قبول سمت مدیریت و بازرسی و کپی شناسنامه برابر اصل شده تمامی اعضای هیات مدیره و سهامداران و بازرسین
5- کپی کارت ملی برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت مدیره و سهامداران و بازرسین(در دفاتر اسناد رسمی) و یا وکیل رسمی شرکت
6- در صورتیکه اعضاء هیئت مدیره یا سهامداران اشخاص حقوقی باشند،ارائه کپی آخرین روزنامه رسمی شخص حقوقی و نامه معرفی نماینده(در سربرگ شرکت)و کپی شناسنامه و کپی کارت ملی برابر اصل شده نماینده شخص حقوقی
7- در صورت داشتن سهامدار خارجی برای اشخاص حقیقی ارائه کپی برار اصل پاسپورت و برای اشخاص حقوقی ارائه گواهی ثبت شرکت نزد مرجع ثبت شده حاوی آخرین وضعیت شرکت و همچنین ارائه اصل و ترجمه وکالتنامه و اختیارنامه وکیل سهامدار خارجی (اعم از حقیقی و حقوقی)
8- ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری کلیه اعضای هیات مدیره،مدیرعامل و بازرسان شرکت از طرف متقاضی ثبت شرکت (مراکز پلیس +10)
9- ارائه اقرارنامه در متن صورتجلسه جهت کلیه اعضای هیات مدیره و مدیر عامل شرکت مبنی بر اینکه مشمول ممنوعیت های مندرج در اصل 141 قانون اساسی نبوده و هیچگونه ممنوعیت قانونی موضوع مواد 111 و 126 قانون تجارت برای آن ها جهت عضویت در هیات مدیره و مدیرعاملی وجود ندارد.
10- ارائه اقرارنامه بازرس یا بازرسان در متن صورتجلسه مبنی بر اینکه هیچگونه نسبت فامیلی اعم از نسبی و سببی با مدیران و مدیرعامل شرکت تا درجه سوم از طبقه اول و دوم ندارند و خود و یا همسرشان نیز از مدیران و مدیرعامل شرکت بطور موظفی حقوق دریافت نمی دارند.در صورت کشف خلاف مشمول بند 3 ماده 243 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت خواهد بود.ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری کلیه اعضای هیات مدیره،مدیرعامل و بازرسان شرکت از طرف متقاضی ثبت لازم می باشد.در ذیل همین بند نمونه اقرارنامه آورده شده است:
نمونه متن اقرارنامه: بازرس (بازرسین) اقرار نمودند مشمول ممنوعیت های مندرج در اصل 141 قانون اساسی و مواد 111 و 126 لایحه اصلاحی قانون تجارت نمی باشند.
11- ارائه اصل وکالتنامه یا کپی برابر اصل وکالتنامه
12- ارائه اصل قیم نامه یا کپی برابر اصل قیم نامه
13- ارائه گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه اولیه شرکت
نکته : فرم اظهارنامه ، اساسنامه ، صورتجلسه  در اداره ثبت شرکت ها موجود است.

• مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در سنندج

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود به قرار ذیل است :
1- شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران ( 2 برگ )
2- تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران ( 2 برگ )
3- اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران ( دو جلد )
4- دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
5- دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
6- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده  نفر باشد)
7- اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
8- تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
9- معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
10- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
11- اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
لازم به توضیح است اوراق تقاضانامه و شرکتنامه به دلیل بهادار بودن صرفاَ می بایست از محل اداره ثبت شرکت ها تهیه گردند.

• نحوه ی ثبت شرکت

برای ثبت شرکت پس از تعیین موضوع شرکت ، نوع شرکت ، تعداد سهامداران ( در شرکت سهامی خاص ) یا تعداد شرکا ( در شرکت با مسئولیت محدود ) ، انتخاب نام شرکت و تنظیم مدارک مورد نیاز،  به سامانه اداره ثبت شرکت ها به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir  مراجعه نمایید و تمام اطلاعات خواسته شده را به طور دقیق در سامانه وارد کنید.
مراحل ثبت شرکت در سامانه  ی اداره ی ثبت شرکت ها  به شرح ذیل است :
گام اول :
مرحله اول مربوط به تکمیل اطلاعات متقاضی می باشد. ( درج نام ، نام خانوادگی ، تعیین تابعیت متقاضی و ...)
گام دوم :
مرحله بعدی مربوط به نام و اطلاعات شخص حقوقی است . در این مرحله می بایست پنج نام را به ترتیب اولویت وارد نمایید. نام هایی را انتخاب کنید که قبلاَ به ثبت نرسیده باشد و فارسی باشد.
گام سوم :
مرحله سوم در ارتباط با مدت فعالیت شرکت و همچنین نوع فعالیت شرکت است که در صورت داشتن مجوز از ارگان خاصی شماره مجوز و تاریخ مجوز می بایست در سامانه قید شود.
گام چهارم :
در این صفحه  باید نشانی مرکز اصلی به عنوان مبدأ مراسلات پستی درج شده و کدپستی ، شماره تلفن و ... در سامانه وارد شود.
گام  پنجم :
گام پنجم در ارتباط با سرمایه شخص حقوقی است شامل انتخاب نوع سرمایه شخص حقوقی از فهرست ( بانام یا بی نام بودن سهام و..) ، تعیین ارزش ریالی هر سهم و ... است .
گام ششم :
در این صفحه می بایست سمت شخص در موسسه یا شرکت را وارد نموده و چنانچه شرکت شعبه دیگری داشته باشد مشخصات آن نظیر کد پستی شعبه .... درج گردد.
گام هفتم :
اطلاعات سال مالی شرکت در این قسمت وارد می شود. یعنی روز و ماه شروع سال مالی. ( سال مالی شرکت روزاول فروردین هر سال آغاز می شود و روز آخر اسفند همان سال به پایان می رسد. اولین سال مالی شرکت از تاریخ تاسیس تا آخر اسفند ماه همان سال است. )
همچنین اطلاعات روزنامه شرکت یا انتخاب از فهرست روزنامه شرکت تعیین می شود.
سپس متن اظهارنامه و اساسنامه شرکت یا مؤسسه را باید وارد نمود. در مرحله پایانی با توجه به نوع شرکت مدارکی که متقاضی باید ارائه کند نشان داده شده و باید گزینه تأیید مدارک مورد نیاز را تیک زد که متقاضی باید آنها را تهیه کند.  کلیک بر روی گزینه پذیرش پایان کار بوده و تقاضای تأسیس ثبت نهایی شده و ارسال می گردد. بعد از دریافت رسید پذیرش اینترنتی،  مدارک تأیید شده و پرینت شده از طریق سامانه باید توسط اعضا امضا شود.
پس از اتمام مراحل اینترنتی ثبت شرکت، در صورت صحیح وارد نمودن اطلاعات و عدم نقص در آن، در گام بعد می بایست مدارک مورد نیاز را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال فرمایید و سپس بارکد پستی را در سامانه درج نمایید.
در صورت کامل بودن مدارک تقدیمی ، کارشناس اداره ثبت شرکت ها در سنندج اقدام به تهیه پیش نویس آگهی ثبت نموده و به متقاضیان ثبت یا یکی از شرکا یا وکیل رسمی شرکت تحویل می دهد.
پس از تایید تمام مراحل ، می بایست آگهی ثبت شرکت را در روزنامه رسمی به ثبت برسانید.